ERA Jazzu - Jan Garbarek & The Hilliard Ensemble

Wybrana dyskografia:
Where Have I Known You Before (1974; z Return To Forever), No Mistery (1975; z Return To Forever), Romantic Warrior (1976; z Return To Forever), Land Of The Midnight Sun (1976), Elegant Gypsy (1977), Casino (1978), Splendido Hotel (1979), Roller Jubilee (1980), Friday Night In San Francisco (1980; z Johnem McLaughlinem, Paco De Lucia), Electric Randevous (1981), Tour De Force Live (1982), Scenario (1983), Cielo e Terra (1983), Passion, Grace And Fire (1983; z J. McLaughlinem, P. De Lucia), Soaring Through A Dream (1985), Tiramu Su (1987), Heart Of The Immigrants (1993), Kiss My Axe (1993), The Best Of Al DiMeola (1993), World Sinfonia (1993), Orange And Blue (1994), The Rite Of Strings (1995; z Jean-Luc Pontym, Stanleyem Clarkem), DiMeola Plays Piazzolla (1996), The Guitar Trio (1996; z P. De Lucia, J. McLaughlinem), Cielo e Terra (1996)

Wywiad z Al Di Meolą	Al Di Meola & Amadeus Chamber Orchestra ( dyrygent Agnieszka Duczmal ) W ramach cyklu koncertowego ERA JAZZU unikalny i niepowtarzalny projekt Amadeus Chamber Orchestra & Al Di Meola zaprezentowany zostanie na trzech, galowych koncertach: 28.10. 2000 - Poznań Teatr Wielki 29.10. 2000 - Wrocław Teatr Polski 30.10. 2000 - Warszawa Teatr Roma
Wielokrotnie czyniono próby połączenie muzyki klasycznej z jazzem. I choć pomysły te zazwyczaj stanowiły rodzaj artystycznego eksperymentu to wiele z nich na stałe weszło do kanonu muzyki XX wieku. Najciekawiej wypadał mariaż wybitnych jazzmanów, którzy do swoich projektów zapraszali wirtuozów muzyki klasycznej (np. Stephane Grappelli nagrywał i koncertował z Yehudi Menuhinem ) lub byli solistami w orkiestrach kameralnych lub symfonicznych ( np. John Lewis, Dave Brubeck, Wynton Marsalis ). Jazzmani traktują zazwyczaj te projekty, jako kreatywne wzbogacania brzmienia i stylistyki. Eksperymentom tym poddali się zarówno Chick Corea , Keith Jarrett, jak i Bobby McFerrin . Dla wielu twórców jazzu łączenie synorystyki muzyki klasycznej i ortodokcji jazzu stało się stylistyczną manierą (np. twórczość Jacquesa Loussiera, Johna Lewisa, Charlie Mariano, Huberta Lawsa). Także rodzime, "jazzowo - klasyczne" projekty są bardzo ciekawe ( np. Z. Namysłowski gra Mozarta, W. Nahorny kompozycje K. Szymanowskiego, trio A. Jagodzińskiego swinguje Chopina). Do tej pory nie zrealizowano w Polsce projektu artystycznego , który stanowiłby s p e c j a l n i e przygotowany koncert będący udziałem wielkiej , jazzowej gwiazdy oraz polskiej orkiestry symfonicznej. Po dwóch latach przygotowań prace nad projektem zostały sprecyzowane: Agnieszka Duczmal oraz jej Amadeus Chamber Orchestra zaprosiła do współpracy jednego z najwybitniejszych gitarzystów jazzu Ala Di Meolę. Z nielicznej grupy jazzmanów grających repertuar klasyczny, Al Di Meola wykazał szczególne zainteresowanie oraz nie krył zachwytu dla kunsztu orkiestry kameralnej Agnieszki Duczmal. " Kończę kompozycje na płytę , którą chciałbym nagrać wraz z orkiestrą symfoniczną - mówił wybitny gitarzysta w rozmowie dla "Playboya" - To rodzaj koncertu gitarowego, ale i trudne przedsięwzięcie, zwłaszcza , że nie mam jeszcze takich doświadczeń ". Orkiestra Kameralna "Amadeus " należy do najznamienitszych zespołów symfonicznych. Recitale Orkiestry oklaskiwano w prestiżowych salach koncertowych na całym świecie. Wśród solistów zapraszanych przez Agnieszkę Duczmal do współpracy znaleźli się najwybitniejsi wirtuozi : Mischa Maisky, Konstanty Kulka, Vadim Brodsky, Gary Karr, George Zamfir, Marta Argerich, Janusz Olejniczak... Teraz do tego znamienitego grona dołączył jazzman Al Di Meola. Wybrana dyskografia: Where Have I Known You Before (1974; z Return To Forever), No Mistery (1975; z Return To Forever), Romantic Warrior (1976; z Return To Forever), Land Of The Midnight Sun (1976), Elegant Gypsy (1977), Casino (1978), Splendido Hotel (1979), Roller Jubilee (1980), Friday Night In San Francisco (1980; z Johnem McLaughlinem, Paco De Lucia), Electric Randevous (1981), Tour De Force Live (1982), Scenario (1983), Cielo e Terra (1983), Passion, Grace And Fire (1983; z J. McLaughlinem, P. De Lucia), Soaring Through A Dream (1985), Tiramu Su (1987), Heart Of The Immigrants (1993), Kiss My Axe (1993), The Best Of Al DiMeola (1993), World Sinfonia (1993), Orange And Blue (1994), The Rite Of Strings (1995; z Jean-Luc Pontym, Stanleyem Clarkem), DiMeola Plays Piazzolla (1996), The Guitar Trio (1996; z P. De Lucia, J. McLaughlinem), Cielo e Terra (1996)
ERA JAZZU I FESTIVAL I CONCERTS I CO.DI PROMOTION I THANKS TO I JAZZLINKS I EMAIL I HOME