ERA Jazzu - Gato Barbieri

Wybrana dyskografia:
Subconscious Lee (1949-50), Lee Konitz Meets Gerry Mulligan (1953), Jazz At Storyville (1954), Konitz (1954), Quintets (1954), Swingtime (1956), Very Cool (1957), Motion (1961), Together Again (Moon 1966), The Lee Konitz Duets (1967), Spirits (1971), Lone-Lee (1974), Oleo (1975), Jazz A Juan (1975), Chicago N' All That Jazz (1976), The Nonet (1976), Windows (1977), Timespan (1977), Pyramid (1977), Yes, Yes, Nonet (1979), Live At The Berlin Jazz Days (1980), Live And Laren (1980), Toot Sweet (1982), Dovetail (1984), Wild As Springtime (1984), Stereokonitz (1985), Ideal Scene (1986), Medium Rare (1986), Wild As Springtime (1987), Blew (1988), Round And Round (1988), Shades Of Kenton (1988;ze Stanem Kentonem), Songs Of The Stars (1988), The New York Album (1988), Spirits (1988), 12 Gershwin In 12 Keys (1989), Frank-Lee Speaking (1990), In Rio (1990), Paul Motian On Broadway (1991;z Paulem Motianem), Once Upon A Live (1991), Zounds (1991), S'Nice (1991), Friends (1991;z Larsem Sjostenem), Lunasea (1992; z Peggy Stern), From Newport To Nice (1992), Rhapsody 91993), So Many Stars (1993), When It's The Time (1994), Haiku (1994), City Lights (1994), Very Fool (1994;z Massimo Salvagninim), A Venezia (1994), Plays The Music Of Lars Gullin (1995;z L. Sjostenem), Thingin' (1995), Lee Konitz In Harvard Square'55 (1996), It's You (1996)Angel Song (1996), String For Holiday:A Tribute To Billie Holiday (1997), Alone Together (1997;z Charliem Hadenem)

	LEE KONITZ Era Jazzu 6.04.2000, Blue Note-Poznań Lee Konitz - sax Frank Wunsch - piano Swój kontakt ze sztuką rozpoczął od nauki muzyki klasycznej na klarnecie, potem przeszedł na saksofon altowy. W połowie lat 40. grywał w zespołach Jerry'ego Walda i Claude'a Thornhilla, brał udział w sesjach Milesa Davisa, równocześnie studiował u Lennie'ego Tristano (z którym również nagrywał). Na początku lat 50. pracował ze Stanem Kentonem, i mimo że z zespołu tego odszedł przed końcem 1953 r. , jego nazwisko zyskało rozgłos międzynarodowy. Od połowy lat 50. Konitz najczęściej pojawiał się z własnym zespołem, nagrywając i występując publicznie; na krótko (1954-55) też powrócił do Tristana. Zajął się także nauczaniem.
W następnych latach Konitz rozwijał swe zainteresowania dydaktyką, można było ujrzeć go w klinikach i warsztatach jazzowych, udzielajacego prywatnych lekcji, oraz prowadzącego -obejmujące cały świat - kursy korespondencyjne. W połowie lat 70. nagrał kilka albumów z Warnem Marshem, które spotkały się z aplauzem krytyki i słuchaczy oraz odniosły spory sukcesem komercyjny. Założył też 9-osobową grupę, wzorowaną na zespole Davisa sprzed 30 lat (w którym kiedyś grał). Pozostał jednym z niewielu saksofonistów swej generacji, który nie poddał się stylistycznemu syndromowi Charliego Parkera. Udowodnił, że w elastyczny sposób potrafi podążać i rozwijać się w ślad za najnowszymi ideami muzycznymi. Brzmienie jego saksofonu zmieniało się w miarę upływu lat i zmieniających się trendów: pierwotnie grał dzwiękiem rozmyślnie chudym, nabierał on jednak stopniowo, w czasie pracy u Kentona, hardości. Zainteresowany i glęboko oddany edukacji, zachęcał swych uczniów, aby starali się grać własną muzykę, i chociaż na swych kursach nauczał improwizacji solowej, to grę w zespole uważał za najważniejszą. Jazz Konitza niezmiennie pozostaje przykładem nurtu muzyki współczesnej, lasnującej przede wszystkim intelektualną kontrolę, niż instynktowne emocje. Wybrana dyskografia: Subconscious Lee (1949-50), Lee Konitz Meets Gerry Mulligan (1953), Jazz At Storyville (1954), Konitz (1954), Quintets (1954), Swingtime (1956), Very Cool (1957), Motion (1961), Together Again (Moon 1966), The Lee Konitz Duets (1967), Spirits (1971), Lone-Lee (1974), Oleo (1975), Jazz A Juan (1975), Chicago N' All That Jazz (1976), The Nonet (1976), Windows (1977), Timespan (1977), Pyramid (1977), Yes, Yes, Nonet (1979), Live At The Berlin Jazz Days (1980), Live And Laren (1980), Toot Sweet (1982), Dovetail (1984), Wild As Springtime (1984), Stereokonitz (1985), Ideal Scene (1986), Medium Rare (1986), Wild As Springtime (1987), Blew (1988), Round And Round (1988), Shades Of Kenton (1988;ze Stanem Kentonem), Songs Of The Stars (1988), The New York Album (1988), Spirits (1988), 12 Gershwin In 12 Keys (1989), Frank-Lee Speaking (1990), In Rio (1990), Paul Motian On Broadway (1991;z Paulem Motianem), Once Upon A Live (1991), Zounds (1991), S'Nice (1991), Friends (1991;z Larsem Sjostenem), Lunasea (1992; z Peggy Stern), From Newport To Nice (1992), Rhapsody 91993), So Many Stars (1993), When It's The Time (1994), Haiku (1994), City Lights (1994), Very Fool (1994;z Massimo Salvagninim), A Venezia (1994), Plays The Music Of Lars Gullin (1995;z L. Sjostenem), Thingin' (1995), Lee Konitz In Harvard Square'55 (1996), It's You (1996)Angel Song (1996), String For Holiday:A Tribute To Billie Holiday (1997), Alone Together (1997;z Charliem Hadenem)
ERA JAZZU I FESTIVAL I CONCERTS I CO.DI PROMOTION I THANKS TO I JAZZLINKS I EMAIL I HOME